{"id":5036,"date":"2024-09-23T00:08:11","date_gmt":"2024-09-22T22:08:11","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.frbe-kbsb-ksb.be\/blog\/belgie-in-boedapest-schaakolympiades-ronde-11\/"},"modified":"2025-07-24T16:10:40","modified_gmt":"2025-07-24T14:10:40","slug":"belgie-in-boedapest-schaakolympiades-ronde-11","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.frbe-kbsb-ksb.be\/nl\/blog\/belgie-in-boedapest-schaakolympiades-ronde-11\/","title":{"rendered":"Belgi\u00eb in Boedapest \u2013 Schaakolympiades \u2013 Ronde 11"},"content":{"rendered":"\n

Het laatste verslag uit Boedapest, schaakstad bij uitstek, waar in de jaren negentig ook alle ogen op gericht waren omdat ene Bobby Fischer, die hoogstwaarschijnlijk afstamde van een Hongaarse vader (de natuurkundige Dr Pal Nemeyi), er van 1993 tot 2000 woonde. Zijn rematch tegen Boris Spasski in 1992 was trouwens vooral te danken aan een Hongaarse speelster, Zita Rajcsanyi. En omdat hij niet met zijn prijzengeld van Sveti Stefan in Montenegro naar huis kon, vestigde hij zich dus een tijdje in Boedapest, vermoedelijk op aanraden van de in Hongarije geboren organisatoren van de rematch (Janos Kubat en Zoltan Simonyi). Een logische keuze ook, want Fischer was bevriend met Laszlo Szabo, Lajos Portisch en de familie Polgar. Zijn beste vriend was ook Hongaar: Pal Benko (1928-2019), die Hongarije in 1957 ontvluchtte naar de Verenigde Staten en in 1970 zijn plaats in het interzonetoernooi af stond aan Fischer. De Hongaar van geboorte zal ongetwijfeld ook zijn aandeel hebben gehad in het verblijf van Fischer in Hongarije. <\/p>\n\n

\"\"<\/figure>\n\n

Fischer vermeed het publieke oog, maar was vaak te zien rond Astoria (vlakbij het hotel waar de Belgen verbleven), of ook op tramlijn 47. Hij ging ook vaak naar hotel Gell\u00e9rt, waar hij genoot van de spa of een goede maaltijd, maar zijn favoriete restaurant was het Japanse restaurant op het Plein van de Republiek, nu omgedoopt tot Paus Johannes Paulus II Plein. Benko zal hem ongetwijfeld verteld hebben dat Gena Maroczy zijn laatste levensjaren doorbracht in een huis vlak bij het restaurant. <\/p>\n\n

Voorwaar, de cirkel van de schaakolympiade is rond. Het land met 9,5 miljoen inwoners heeft verhoudingsgewijs veel Nobelprijswinnaars en Olympische gouden medaillewinnaars voortgebracht. Als je kijkt naar de medaille-aantallen in de schaakolympiades, zie je hetzelfde beeld: 5 gouden, 12 zilveren en 4 bronzen medailles (en dan nog 2 gouden en 1 zilveren in de onoffici\u00eble Olympiades). <\/p>\n\n

Deze keer echter niet, want dat waren de podia:<\/p>\n\n

Open: 1. India 2. Verenigde Staten van Amerika 3. Oezbekistan <\/p>\n\n

Vrouwen: 1. India 2. Kazachstan 3. Verenigde Staten van Amerika <\/p>\n\n

Alle resultaten en details: https:\/\/chess-results.com\/tnr967173.aspx?lan=17<\/a><\/p>\n\n

\"\"<\/figure>\n\n

Organisatorisch had ik echter het gevoel dat er nog werkpunten waren. Zo leken de overschrijvingen soms een chaos (niet nageleefde uren met o.a. als gevolg), de boekingen en annuleringen leken meer ge\u00efmproviseerd dan georganiseerd (alleen de facturen voor de boetes voor inschrijvingen en wijzigingen na de deadline werden op een zorgvuldige manier naar de nationale bonden gestuurd), het elektronisch stemmen tijdens het congres (dat was toevertrouwd aan een groot bedrijf) kwam totaal niet overeen met wat Ruben in zijn eentje als vrijwilliger voor de KBSB voor elkaar kreeg. <\/p>\n\n

Ik had het deze week al over de overdreven opzichtige aanwezigheid van de Fairplay-commissie. In dat verband misschien nog een anekdote: dames dragen soms een bh met een metalen sluiting.Deze piept natuurlijk als je door een scanner gaat. Nu was dit nog zonder gevolgen (al moest je sommige mensen bij de beveiliging wel uitleggen waarom hun apparaat piepte). Wat als ze bij de volgende Olympiades (Oezbekistan in 2026 en daarna Abu Dhabi in 2028) besluiten om het op dat front nog ‘beter’ (lees: strenger) te doen? <\/p>\n\n

Maar laten we duidelijk zijn: zo’n schaakolympiade blijft een schaakfeest op alle niveaus en de ongemakken worden graag met een glimlach (of in het slechtste geval met ironie) geaccepteerd. Uiteindelijk waren de speelomstandigheden uitstekend, uiteindelijk waren de hotels erg mooi, uiteindelijk was er genoeg variatie in het eten (OK, als Belgen zijn we betere chocoladerepen gewend), uiteindelijk waren de transfers naar de speelzaal niet zo ver, uiteindelijk was dit weer een kans om topschakers aan het werk te zien, uiteindelijk was dit een kans voor meer dan 2000 mensen om hun passie te delen, uiteindelijk is dit een uitstekende gelegenheid om mensen van de hele wereld weer te zien of te ontmoeten (zelfs bezoekers), uiteindelijk is zo’n Olympiade een fantastisch souvenir… <\/p>\n\n

De resultaten zal het mannenteam echter zo snel mogelijk willen vergeten. De uitgangspositie was 49 en met een laatste sprong was er misschien een aanzienlijke verbetering geweest. Maar Kroati\u00eb heeft een lange schaaktraditie en een solide team en, net als Hongarije een paar ronden eerder, was het doel om Daniel tot remise te dwingen op bord 1 en het verschil op de andere borden goed te maken. Voor de Kroaten werkte het plan perfect. Jammer, want naar huis gaan met een nederlaag is nooit leuk, zeker niet als je in de laatste ronde je zwaarste nederlaag lijdt. Daarmee presteert het team in het open onder de verwachtingen. De redenen zijn moeilijk te vinden: er werd hier niet om de tuin geleid en iedereen had duidelijk gehoopt op een geweldig toernooi, maar schaken speelt zich af in de geest en als er na een paar mindere prestaties barsten in het zelfvertrouwen ontstaan, tja, dan wordt het wel heel moeilijk… <\/p>\n\n\n

<\/p>\n\n

\n