Kirsan Ilyumzhinov kondigt zijn kandidatuur aan voor het FIDE-presidentschap

Update 02.08.2026: deze kandidatuur is niet officieel gemaakt. Uiteindelijk zijn er drie officiële tickets ingediend en gevalideerd door het FIDE-kantoor.

Ik feliciteer u met de Internationale Dag van het Schaken. Deze viering verenigt miljoenen professionals en liefhebbers over de hele wereld.

Vandaag kondig ik mijn kandidatuur aan voor het voorzitterschap van de Internationale Schaakfederatie bij de verkiezingen die in september 2026 in Oezbekistan zullen plaatsvinden. Ik heb dit besluit genomen omdat de FIDE opnieuw behoefte heeft aan eenheid, sterk leiderschap en een duidelijke visie op haar toekomst. Voor mij is de FIDE niet louter een internationale organisatie. Het is mijn levenswerk.

In 1995 nam ik de leiding van de Federatie over tijdens een van de moeilijkste periodes in haar geschiedenis. Interne verdeeldheid, financiële problemen en de dreiging van een splitsing stelden het voortbestaan van één enkel mondiaal bestuursorgaan voor het schaken ter discussie. Velen geloofden dat de FIDE niet meer te redden was. Maar we hebben haar gered. We hebben de eenheid van de Federatie bewaard, het systeem van het wereldkampioenschap hersteld, de internationale kalender versterkt, het geografische bereik van grote toernooien uitgebreid en het schaken getransformeerd tot een werkelijk mondiale beweging.

In 1999 bereikte de FIDE onder mijn leiding een historische doorbraak: het Internationaal Olympisch Comité erkende schaken officieel als sport en de FIDE als de internationale sportfederatie die het wereldschaken vertegenwoordigt. Vandaag verbind ik mij ertoe het werk te voltooien dat we destijds zijn begonnen: de opname van schaken in het officiële programma van de Olympische Spelen veiligstellen en ervoor zorgen dat de FIDE haar rechtmatige plaats inneemt binnen de internationale olympische beweging. De olympische status zou nationale federaties nieuwe mogelijkheden bieden voor publieke financiering, de ontwikkeling van jonge spelers en de groei van het schaken in elke regio van de wereld.

Ik verbind mij er ook toe de FIDE te voorzien van een sterke financiële basis en langetermijn-sponsorovereenkomsten te sluiten met ‘s werelds toonaangevende multinationale ondernemingen. Deze middelen moeten kampioenschappen, nationale federaties, het kinder-, jeugd- en vrouwenschaken ondersteunen, evenals de ontwikkeling van het schaken in landen die momenteel over onvoldoende middelen beschikken.

Ik heb de FIDE drieëntwintig jaar geleid en ik weet hoe ik crises moet oplossen die onoverkomelijk lijken. Vandaag de dag heeft het belangrijkste sportieve symbool van de Federatie — de titel van wereldkampioen klassiek schaken — iets van zijn vroegere autoriteit verloren. Magnus Carlsen, ‘s werelds hoogst geklasseerde speler en een van de grootste kampioenen in de geschiedenis, heeft zich teruggetrokken uit de cyclus voor het wereldkampioenschap klassiek schaken, maar hij blijft een centrale figuur in het wereldschaken. Dit is niet de schuld van een groot speler. Het is een uitdaging voor de FIDE. De Federatie moet een fundamentele vraag beantwoorden: waarom beschouwt de sterkste speler ter wereld de strijd om de klassieke schaakkroon niet langer als het hoofddoel van zijn carrière?

We hebben eerder een soortgelijk probleem opgelost. In 2006 organiseerden we onder auspiciën van de FIDE de herenigingsmatch in Elista tussen Vladimir Kramnik en Veselin Topalov. Het maakte een einde aan jaren van verdeeldheid en herstelde één enkele, onbetwiste wereldkampioen. We hebben de schaakwereld toen verenigd, en dat kunnen we opnieuw doen.

Indien ik word verkozen, verbind ik mij ertoe persoonlijk directe onderhandelingen met Magnus Carlsen te beginnen en alles te doen wat nodig is om hem terug te brengen in de FIDE-cyclus voor het wereldkampioenschap klassiek schaken. De terugkeer van Carlsen mag geen privilege zijn dat aan één speler wordt verleend, maar moet het bewijs zijn dat het gezag van het gehele systeem van het wereldkampioenschap is hersteld. De wereldkampioen moet het onbetwiste hoogtepunt van het wereldschaken zijn, en strijden om die titel moet opnieuw de hoogste sportieve ambitie worden van de sterkste spelers op de planeet.

Een even ernstig probleem is de groeiende afstand tussen de FIDE-leiding en een aantal nationale federaties. Kleinere federaties en federaties in ontwikkeling hebben niet altijd het gevoel dat hun stem wordt gehoord. De kloof tussen de elite en de basis van het schaken, rijke en minder welvarende landen, traditionele schaakcentra en opkomende regio’s, en klassieke en digitale formaten blijft groter worden.

De wereld raakt steeds meer verdeeld. Het motto van de FIDE — Gens una sumus, “Wij zijn één familie” — mag geen formaliteit blijven. De leiding van de Federatie moet de schaakwereld verenigen in plaats van de bestaande verdeeldheid te verdiepen.

Ik keer niet terug voor de macht, noch om het verleden te herscheppen. Ik keer terug voor één presidentiële termijn: om de schaakwereld te verenigen, het vertrouwen van nationale federaties te herstellen, het prestige van de wereldkampioenstitel terug te brengen, het schaken in het olympisch programma te krijgen, internationale sponsoring voor de FIDE veilig te stellen en een waardige opvolger voor te bereiden.

Mijn taak is om aan de volgende generatie een sterke, onafhankelijke, financieel duurzame en verenigde Federatie over te dragen. Geen enkele leider, ongeacht zijn prestaties, mag onvervangbaar worden. Ik verbind mij er daarom toe een amendement op het FIDE-handvest in te dienen om het voorzitterschap te beperken tot twee termijnen.

Vandaag, op de Internationale Dag van het Schaken, verklaar ik dat ik bereid ben om opnieuw de verantwoordelijkheid voor de Internationale Schaakfederatie op mij te nemen — om haar eenheid te herstellen en haar voor te bereiden op een nieuw tijdperk.

De tijd is gekomen om de schaakwereld opnieuw te verenigen.

Gens una sumus.

Kirsan Ilyumzhinov

President van de FIDE, 1995–2018