Belgen in buitenlandse tornooien: Teplice 13-21 juni 2026

In meer dan 30 jaar competitieschaak is het de eerste keer dat ik in juni een schaaktornooi meespeelde. Omdat er heel weinig keuze is van meerdaagse tornooien in juni, werd het opnieuw Tsjechië (zie mijn eerdere bespreking van Marienbad). Het is bij mijn weten het enige land waar je elke maand een groot open tornooi kunt spelen met een beperkt budget en de locatie relatief eenvoudig met de auto te bereiken is vanuit België. Dat is ook waarom ik Tsjechië een paar jaren geleden uitriep als een schaakrepubliek op mijn blog.

Teplice is een stad in het Noorden van Tsjechië met ongeveer 50.000 inwoners op een afstand van ruim 800 kilometer van België. Je kan die afstand in 1 keer overbruggen met de auto maar ik nam in de heenweg een overnachting in Dresden en in de terugweg een overnachting in Leipzig. Zowel Dresden als Leipzig zijn zeer de moeite om te bezoeken. Het valt mij bovendien op dat er 37 jaar na de val van het ijzeren gordijn nog steeds grote verschillen bestaan tussen het voormalige Oost- en West-Duitsland. Ik vond het er in elk geval een pak aangenamer dan o.a. Dortmund een paar jaar eerder.

Tijdens dit tornooi werd ik ook voor het eerst enkel vergezeld door mijn echtgenote. Onze kinderen zijn 17-18 jaar dus ze vonden het helemaal goed dat we 11 dagen weg van huis waren. Ik kon mijn echtgenote overtuigen om mee te reizen want Teplice heeft tal van toeristische troeven. Het is bekend voor zijn kuuroord. Naast een pittoresk centrum bevat het ook tal van moderne winkelcentra. Bovendien ligt Praag op slechts 50 km en is er een uitstekende bus- treinverbinding. Elke dag was er slechts 1 partij die begon om 15u waardoor we elke avond nog tijd hadden om te dineren en te wandelen. Zo ontdekten we dat Teplice over meerdere uitstekende eetgelegenheden (Restaurant Beethoven, Brouwerij-restaurant Monopol, Penzion U Kozicky) beschikt en enkele mooie parken.

Na Marienbad was het mijn bedoeling deze keer om in de hoofdgroep mee te spelen maar dat was zonder 45 inschrijvingen van Indiërs gerekend. Met mijn rating zou ik in een doemscenario bijna elke partij tegen een Indiër moeten spelen. Ik heb helemaal niets tegen Indiërs maar ik heb geen zin om eloleverancier voor hen (gratis) te spelen. Dus wisselde ik naar de +50 categorie waar ook nog steeds 1 GM en 3 IMs aan deelnamen. Velen dachten blijkbaar net als ik zo over de Indiërs want bijna de helft van de deelnemers stapte nog uit de hoofdgroep voor het toernooi was begonnen. De organisatie moest met lede ogen vaststellen dat de speelzaal niet eens met de helft gevuld raakte.

De borden waren dan ook ruim verspreid in de speelzaal. Iedere speler kreeg vooraf een klein aandenken en een balpen van de toernooiorganisatie. Gratis water was te verkrijgen (geen luxe want in de zaal werd het in de laatste ronde +30 graden bij gebrek aan airco) maar daar bleef het bij. Je moet geen Oost-Europese toernooien meespelen voor de gezelligheid. Een bar, analysezaal of afsluitreceptie ontbreekte ook hier weer. Behalve de eerste ronde waren de paringen netjes op tijd en kon ik me dus telkens goed voorbereiden. De prijsuitreiking liep dan weer chaotisch. Er was geen duidelijk startuur waardoor velen doelloos rond de laatste borden bleven hangen. Ieder die een geldsom had gewonnen moest achteraf nog meer dan een uur aanschuiven in een lange rij om vast te stellen dat prijzengeld enkel cash in de lokale munteenheid wordt uitbetaald.

Als je in het buitenland speelt dan weet je dat je moet plooien naar de lokale gebruiken maar ik heb toch meermaals mijn wenkbrauwen gefronst. Enkele lokale spelers vonden het normaal om een vast bordnummer voor zichzelf op te eisen. Ik snap dit als je een beperking hebt of je bent een youtube-streamer maar niet om bv. niet op de liveborden te moeten spelen. Ik zag ook tijdens het toernooi een lokale speler meermaals vapen en daar werd niets over gezegd. Over het spelen met niet-standaard stukken heb ik al op mijn blog een artikel gepubliceerd: Česká Klubovka IV. Trouwens die foto’s van dat artikel heb ik genomen met mijn gsm nadat ik mijn laatste partij had beëindigd maar er nog andere partijen bezig waren. Ik zag tal van spelers met de gsm in de hand in de tornooizaal. Ik hoorde meerdere spelers klagen over potentieel valsspelen.

Tijdens het tornooi liet ik zelf mijn GSM in de auto. Het was ook een belangrijke reden waarom ik met de auto kwam ondanks de afstand tussen tornooizaal en ons logement slechts 1km was. Ik heb graag na de partij mijn GSM onmiddellijk bij mij om zo te zien of mijn echtgenote al terug is van haar activiteiten of ik nog even kan napraten. Trouwens er was een ruime gratis parking voor de sportzaal. Als logement hadden we een heel comfortabel appartement gehuurd met airco midden in het centrum van Teplice Rezidence Fontana.

Ik speelde een vrij goed tornooi waarmee ik bedoel zonder grote blunders. Het hielp uiteraard dat in de +50 niemand ondergekwoteerd is. Het energieniveau van mijn tegenstanders ligt er een pak lager dan bij jeugdspelers. Mijn winstpartij uit de 2de ronde was zeker niet foutloos maar vind ik persoonlijk de meest interessante.

In de slotronde ging ik akkoord met het remisevoorstel van de Britse grootmeester Keith Arkell in een gewonnen stelling zie Lichess-studie. Dat prikte achteraf alhoewel ik mij ook realiseer dat de winst ver buiten mijn schaakcapaciteiten ligt. Met 14 elo winst en een 2de plaats van 8000 kronen, was ik al lang tevreden.

Ik zie bepaalde (buitenlandse) spelers al vele jaren meespelen in Teplice. Het toernooi heeft zijn eigenaardigheden maar zeker ook zijn charmes. De toekomst zal uitwijzen of dit een eenmalig bezoek was of nog eens herhaald wordt.

Helmut Froeyman